ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΕΙ "TIMING"

Η ΑΠΙΘΑΝΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΠΟΥ ΠΑΙΧΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΣΚΑΙ, ΜΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΒΓΕΝΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΥΠ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΩΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΣΑΡΡΗ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΓΚΕΥ ΟΜΟΦΥΛΟΦΥΛΟΣ



http://www.youtube.com/watch?v=IEDMR5mOEDU&feature=youtu.be 

Πιο αργό το Internet διεθνώς από έναν πρωτοφανή cyber πόλεμο

Spamhaus εναντίον Cyberbunker για το τί ανεβαίνει και δεν ανεβαίνει στο διαδίκτυο

 

 Σαφώς πιο αργές έχουν καταστεί τις τελευταίες μέρες διεθνώς οι διαδικτυακές υπηρεσίες καθώς, όπως μεταδίδει το BBC, βρίσκεται σε εξέλιξη «η μεγαλύτερη σύγκρουση στα χρονικά του Διαδικτύου».

Πρόκειται για έναν cyber πόλεμο ανάμεσα στον διεθνή μη κυβερνητικό οργανισμό Spamhaus που φιλτράρει ό,τι χαρακτηρίζεται spam ή ακατάλληλο περιεχόμενο, και την Cyberbunker, η οποία δέχεται στους διακομιστές της οποιοδήποτε υλικό πέραν αυτών που συνδέονται με την παιδική πορνογραφία ή την τρομοκρατία.
Το Spamhaus μπλόκαρε πρόσφατα τους διακομιστές της Cyberbunker κάτι που αποτέλεσε casus belli, ενώ οι υπηρεσίες δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος ερευνούν την υπόθεση των επιθέσεων. Τα αιτήματα σύνδεσης στους διακομιστές του Spamhaus φτάνει τα 600Mbps, είναι δηλαδή πολλαπλάσια μεγαλύτερα από επιθέσεις που κατά το παρελθόν έχουν καταλύσει ακόμη και τραπεζικά συστήματα, ενώ το Spamhaus υποστηρίζει πως θα αντέξει την κίνηση μέσω των 80 διακομιστών DNS που διαθέτει σε όλο τον κόσμο.
Το ζήτημα χαρακτηρίζεται ως πολύ σημαντικό από τους ειδικούς του διαδικτύου, αφού εκτιμάται ότι ο cyberπόλεμος θα μπορούσε να καταλύσει κοινές υπηρεσίες e-mail, web banking κλπ.
Πηγή; BBC

Μάντσεστερ: Μουσική, μπάλα και... άλλα

Ταξίδι στη μητρόπολη της βόρειας Αγγλίας, με πολλή μουσική, ποδόσφαιρο και 25 προτάσεις για διαμονή, φαγητό, διασκέδαση και τα καλύτερα αξιοθέατα και οργανωμένα τουρ για να γνωρίσετε καλύτερα την πόλη.

ΚΕΙΜΕΝΟ: ΚΥΡΙΑΚΗ ΒΑΣΣΑΛΟΥ, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΜΠΙΤΗ
«Το Μάντσεστερ είναι η μόνη πόλη που μπορεί να κοιτάξει το Λονδίνο στα μάτια», διαβάζω στην είσοδο ενός μουσείου και κάπως έτσι αρχίζουν οι σκέψεις για την πόλη την οποία έχω μόλις επισκεφτεί. Η πρώτη βόλτα είναι μια προσπάθεια να κατανοήσω πώς από αυτόν εδώ τον τόπο στα βορειοδυτικά της χώρας, έχουν ξεπηδήσει δεκάδες αγαπημένα συγκροτήματα της πανκ, ροκ και ίντι μουσικής σκηνής, δημιουργώντας μάλιστα τοπικό, αρχικά, και παγκόσμιο, στη συνέχεια, μουσικό ρεύμα (τη σκηνή του Μάντσεστερ). Και εδώ, επίσης, έχει την έδρα της μια από τις καλύτερες ποδοσφαιρικές ομάδες του κόσμου, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, με φανατικούς οπαδούς σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Και δεν είναι η μόνη. Η Μάντσεστερ Σίτι ακολουθεί πιστά τα βήματα της πρώτης, ενώ σχεδόν κάθε Μανκιούνιαν (όπως ονομάζεται ο κάτοικος της πόλης) ασχολείται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο με το ποδόσφαιρο. Τίποτα, όμως, δεν συμβαίνει τυχαία.
Το Μάντσεστερ, κατά τη διάρκεια της Βιομηχανικής Επανάστασης ήταν το σημαντικότερο βιομηχανικό κέντρο της Αγγλίας -εδώ άνθησε η κλωστοϋφαντουργία- και οι κάτοικοί του ήταν κυρίως εργάτες με τις οικογένειές τους, που απασχολούνταν στα τοπικά εργοστάσια. Ανθρωποι, δηλαδή, που δούλευαν σκληρά, ζούσαν φτωχά, αγωνίζονταν για καλύτερες συνθήκες ζωής και... έβρισκαν διέξοδο παίζοντας μπάλα στις γειτονιές, καταναλώνοντας αλκοόλ στις τοπικές παμπ και δημιουργώντας μουσική. Τα χρόνια πέρασαν, οι πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις στη χώρα άφησαν πίσω τους τη βαριά βιομηχανία και ο κόσμος της πόλης τις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα πέρασε από πολλές δοκιμασίες. Απεργίες, ανεργία, δύσκολες συνθήκες και όλα αυτά πάντοτε με καλό ποδόσφαιρο και μουσική!
Εδώ, στα τέλη του '70 - αρχές και μέσα του '80 ξεπήδησε η πανκ και η ποστ πανκ σκηνή του Μάντσεστερ, με τους Joy Division και τους Smiths να δίνουν το ρυθμό, ενώ προς τα τέλη της δεκαετίας ολόκληρη η πόλη παρτάρει στο περίφημο κλαμπ Hacienda, που δεν υπάρχει πια, παρέα με τους Happy Mondays, τους Inspiral Carpets, τους Stone Roses και τόσους άλλους. Η ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία Factory Records καθιστά το Λονδίνο περιττό για τα νέα συγκροτήματα, ενώ στις αρχές του '90 και όσο πλησιάζουμε προς τον 21ο αιώνα η πόλη -όπως και ολόκληρη η Αγγλία- μοιάζει να ξαναγεννιέται (ή και να αποστειρώνεται...). Οι παλιοί βιομηχανικοί χώροι πλάι στα κανάλια, απ' όπου μεταφέρονταν εμπορεύματα προς το Λίβερπουλ, μετατρέπονται σε διαμερίσματα, γυάλινα κτίρια και mall ανεγείρονται πλάι στα γοτθικά και βικτωριανά, η μεγάλη ρόδα στο κέντρο αποτελεί το... μάτι του Μάντσετσερ -κατά το London's Eye- και η περιήγηση της πόλης μοιάζει με ένα μοναδικό ταξίδι στο χρόνο!
http://trans.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_taxworld_1_19/04/2012_438365 

Η εξάρτηση ενός εφήβου από το τσιγάρο είναι και θέμα γονιδίων

Μια σειρά από γενετικούς παράγοντες μπορεί να επιταχύνουν τη μετατροπή ενός εφήβου από περιστασιακό σε μανιώδη καπνιστή στην υπόλοιπη ζωή του, όπως ανακάλυψε μια νέα διεθνής επιστημονική έρευνα.
Οι Aμερικανοί, Bρετανοί και Nεοζηλανδοί ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό ψυχιατρικής «JAMA Psychiatry», ερεύνησαν τις έως τώρα μελέτες πάνω στο ζήτημα, ώστε να συνθέσουν ένα «προφίλ» γενετικού κινδύνου, που προδιαθέτει κάποιον να γίνει κανείς βαρύς καπνιστής. Στη συνέχεια, έλεγξαν την αξιοπιστία αυτού του «προφίλ» σε μια ομάδα 1.000 ατόμων για μια περίοδο που ξεκινούσε από τη γέννηση και έφθανε έως την ηλικία των 38 ετών.
Η μελέτη διαπίστωσε ότι όσοι ανήκαν στην ομάδα υψηλού γενετικού κινδύνου, ήταν πιθανότερο ως έφηβοι να καπνίζουν καθημερινά και, στη συνέχεια, ως ενήλικοι να καπνίζουν πολύ (πάνω από ένα πακέτο τη μέρα). Στην ηλικία των 38 ετών, οι άνθρωποι με τους περισσότερους γενετικούς παράγοντες κινδύνου είχαν ήδη υπάρξει μανιώδεις καπνιστές για περισσότερα χρόνια, είχαν αναπτύξει μεγαλύτερη εξάρτηση από τη νικοτίνη και είχαν αποτύχει περισσότερες φορές να κόψουν το κάπνισμα, σε σχέση με όσους δεν είχαν ανάλογα γονίδια.
Αναλυτικότερα, οι έφηβοι με προφίλ μεγάλου γενετικού κινδύνου, που δοκιμάζουν το τσιγάρο, έχουν αυξημένη πιθανότητα κατά 24% να γίνουν καθημερινοί καπνιστές έως την ηλικία των 15 ετών και 43% μεγαλύτερη πιθανότητα να καπνίζουν ένα πακέτο τη μέρα έως την ηλικία των 18 ετών.
Ως ενήλικοι πια, τα άτομα με γενετικό προφίλ υψηλού κινδύνου έχουν 27% μεγαλύτερη πιθανότητα να εξαρτηθούν από τη νικοτίνη και 22% μεγαλύτερη πιθανότητα να αποτύχουν στις προσπάθειές τους να κόψουν το κάπνισμα. Έως την ηλικία των 38 ετών, ο άνθρωπος με γενετικούς παράγοντες κινδύνου έχει καπνίσει περίπου 7.300 περισσότερα τσιγάρα σε σχέση με τον μέσο καπνιστή.
«Οι έφηβοι που έχουν υψηλό γενετικό κίνδυνο, γρήγορα προχώρησαν από το να δοκιμάσουν απλώς μερικά τσιγάρα, στο να γίνουν τακτικοί βαρείς καπνιστές», δήλωσε ο ερευνητής Ντάνιελ Μπέλσκι του πανεπιστημίου Ντιουκ. Όπως είπε, το προφίλ γενετικού κινδύνου ενός νέου δεν μπορεί μεν να προβλέψει κατά πόσο αυτός θα δοκιμάσει να καπνίσει στην εφηβεία του, αν όμως όντως δοκιμάσει, τότε έχει αυξημένες πιθανότητες να «κολλήσει» στο τσιγάρο.
Οι «ένοχοι» γενετικοί παράγοντες αφορούν κυρίως γονίδια που επηρεάζουν τον τρόπο που ο εγκέφαλος αντιδρά στη νικοτίνη (γίνεται λιγότερο ή περισσότερο ευαίσθητος, άρα και εξαρτημένος) και πώς στη συνέχεια ο οργανισμός μεταβολίζει τη συγκεκριμένη ουσία.
Είναι αξιοσημείωτο ότι όσοι καπνίζουν απλώς ένα ή δύο τσιγάρα μέσα στην ημέρα ή μόνο τα σαββατοκύριακα, έχουν μικρότερο γενετικό κίνδυνο ακόμα και από όσους δεν καπνίζουν καθόλου (πράγμα που σημαίνει ότι γενετικά ο οργανισμός τους «αντέχει» τη δοκιμή του τσιγάρου και έτσι δεν «κυλάνε» εύκολα σε συχνό κάπνισμα).
Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι ιδιαίτερα η εφηβεία αποτελεί περίοδο μεγάλου κινδύνου για εξάρτηση του νεανικού εγκεφάλου από τη νικοτίνη, κάτι που εντείνεται όταν συνυπάρχουν οι σχετικοί παράγοντες γενετικού κινδύνου.
Πηγή: ΑΜΠΕ

Ελένη Αντωνιάδου: η Γυναίκα της Χρονιάς μιλάει στην «Κ»

Ζει έξι μήνες στο Σικάγο και έξι στη Σίλικον Βάλεϊ, εργάζεται ταυτόχρονα σε τρία διαφορετικά πρότζεκτ που αφορούν την αναγεννητική ιατρική και τη νανοτεχνολογία.

Της Ιωάννας Φωτιάδη                         Ένα μήνα τον χρόνο προσφέρει εθελοντική εργασία σε αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας στη Λατινική Αμερική.Αυτή είναι η «γυναίκα της χρονιάς 2013» σύμφωνα με την κριτική επιτροπή της διοργάνωσης «FDM Everywoman in Technolgy Awards», που επέλεξε την 25χρονη Ελληνίδα Ελένη Αντωνιάδου. «Αν δεν κυνηγήσεις τα όνειρά σου, δεν θα τα πιάσεις ποτέ» λέει συγκινημένη στην «Κ» μέσω skype, σε ένα κενό μεταξύ των διαλέξεών της στο πανεπιστήμιο του Illinois. «Ηταν πολύ μεγάλη έκπληξη για μένα η διάκριση αυτή». H εν λόγω διάκριση, που γίνεται σε ετήσια βάση στη Μ. Βρετανία, απονέμεται κατ’ εξοχήν σε γυναίκες Βρετανίδες επιστήμονες μεγαλύτερης ηλικίας. Δεν είναι, ωστόσο, η πρώτη φορά που το χαμογελαστό κορίτσι από τη Θεσσαλονίκη διαψεύδει όλα τα προγνωστικά. «Πριν από μερικά χρόνια, όταν έκανα λόγο για τη δημιουργία τεχνητών ιστών και νευρώνων, όλοι με κοιτούσαν με γουρλωμένα μάτια» θυμάται «τα θεωρούσαν σενάρια επιστημονικής φαντασίας». Η Ελένη ξεκίνησε τις σπουδές στην Ελλάδα στο νεοσύστατο τότε τμήμα «Πληροφορική με Εφαρμογές στη Βιοϊατρική» στο πανεπιστήμιο Στερεάς Ελλάδας, στη Λαμία. «Ολοι με προέτρεπαν να στοχεύσω σε μια παραδοσιακή σχολή». Η Ελένη, όμως, έχοντας και την υποστήριξη του πατέρα της, έκλεισε τα αυτιά της στις σειρήνες και προχώρησε στον στόχο της, μια που «από παιδί με μάγευε η Ιατρική και η Πληροφορική». Το 2008 φεύγει για μεταπτυχιακές σπουδές στη Μ. Βρετανία και έκτοτε ξεκινάει για την Ελένη η «απογείωση». «Το 2009 είχα την τιμή να με διαλέξει για να εργαστώ στην ερευνητική του ομάδα ένας από τους καλύτερους επιστήμονες της σύγχρονης Ιατρικής, ο καθ. Alexander Seifalian» διηγείται η 25χρονη επιστήμων. «Μαζί με τη συμφοιτήτριά μου, Claire Crowley, δημιουργήσαμε μια τεχνητή τραχεία και το επιχειρηματικό σχέδιο, ώστε αυτό το ερευνητικό-πειραματικό μοντέλο να μετατραπεί σε κλινικό προϊόν». Η μελέτη αυτή κέρδισε το 1ο βραβείο στο University College London. Κάπου αλλού στην Αγγλία ένας 36χρονος καρκινοπαθής τελικού σταδίου μαθαίνει για το πόνημα των δύο φοιτητριών, που αποτελούσε κυριολεκτικά την τελευταία του ελπίδα. «Επικοινώνησε μαζί μας και ζήτησε να προχωρήσουμε σε μεταμόσχευση της τεχνητής τραχείας» περιγράφει η Ελένη. «Ημασταν πολύ επιφυλακτικές, καθώς δεν είχε προηγηθεί ακόμα δοκιμή in vivo». Ωστόσο, ο ασθενής ήταν διατεθειμένος να ρισκάρει. Και καθώς η τύχη αγαπά τους τολμηρούς, η επέμβαση έγινε λίγους μήνες μετά και ο ασθενής σώθηκε. «Πολλές φορές μας εκφράζει την ευγνωμοσύνη του, τα συναισθήματα όμως είναι αμοιβαία, γιατί και εμένα έκτοτε η ζωή μου άλλαξε». Με τη δημοσιοποίηση στον ακαδημαϊκό κόσμο της εν λόγω επιτυχίας, πρώτης στα ιατρικά χρονικά, αλλά και την ίδρυση της εταιρείας Transplants Without Donors LLC (Μεταμοσχεύσεις χωρίς δότες) που θα παράγει τεχνητά όργανα ως εναλλακτική μεταμοσχευτική μέθοδο, πολλαπλασιάζονται οι επαγγελματικές προτάσεις στην Ελένη, η οποία υπέκυψε στη γοητεία των ΗΠΑ, όπου εκπονεί τη διατριβή της στο πανεπιστήμιο του Ιllinois έχοντας εννέα υποτροφίες! «Είμαι η μοναδική γυναίκα στο τμήμα μου και η μοναδική Ευρωπαία» επισημαίνει σκιαγραφώντας τη νέα της ζωή. «Ο ανταγωνισμός είναι έντονος, ενώ κατέβαλα επιπλέον προσπάθεια για να με αποδεχτούν και ως Ελληνίδα». Ο ανθρώπινος πόνος Παράλληλα, η NASA επέλεξε την Ελένη το 2012 μεταξύ 1.200 φοιτητών για να φοιτήσει στη NASA Academy. Σήμερα, εργάζεται στον «Τομέα Βιοεπιστημών, Νανοτεχνολογίας και Εξερεύνησης του πλανήτη Αρη» στη Σίλικον Βάλεϊ. «Μελετάμε τις αλλαγές στο νευρικό σύστημα των αστροναυτών, που ο προσανατολισμός και η ισορροπία τους επηρεάζεται από την αλλαγή στην ατμοσφαιρική πίεση» εξηγεί η Ελληνίδα επιστήμων. «Επίσης, έχουμε διαπιστώσει ότι μπορούμε να δημιουργούμε ταχύτερα ιστούς στο Διάστημα χάρη στην έλλειψη ατμοσφαιρικής πίεσης, κάτι που μπορεί να επιφέρει μια πραγματική επανάσταση στον κλάδο». Μπορεί η Ελένη να εργάζεται στο πρόγραμμα εξερεύνησης του Αρη, το επίκεντρο του ενδιαφέροντός της, όμως, είναι ο άνθρωπος και μέλημά της η επούλωση του ανθρώπινου πόνου. «Στην εταιρεία, που έχει παράρτημα και στη Μ. Βρετανία και στις ΗΠΑ, συνυπάρχουμε μηχανικοί και επιστήμονες και έχουμε ήδη κατορθώσει να δημιουργήσουμε αρτηρίες, δέρμα, νεύρα, τραχείες, αυτιά και μύτη» διευκρινίζει. «Απευθυνόμαστε είτε σε καρκινοπαθείς είτε σε άτομα που έχουν υποστεί κάποιο ατύχημα». Η νεαρή γυναίκα, που καλείται καθημερινά ανά τρεις ώρες να ελέγχει την πορεία των πειραμάτων της, -μένει ακριβώς απέναντι και έχει προσαρμόσει το βιολογικό της ρολόι- ομολογεί ότι είναι αδύνατον να έχει μια προσωπική ζωή, έτσι όπως την ορίζουμε εμείς. Η ζωή της, όμως, έχει όραμα. «Εχω γίνει μάρτυρας απαγωγών με σκοπό την αφαίρεση δέρματος από μικρά παιδιά στο Περού. Τέτοιες στιγμές πεισμώνω ακόμα περισσότερο για να συνεχίσω την έρευνά μου, με κάθε κόστος».

What a voice !!!!!

 

Ένα χάρμα...καί ποτέ μήν κρίνετε ένα βιβλίο από τό εξώφυλλο...

http://biertijd.com/mediaplayer/?itemid=33967 

Αποχωρεί από την Ελλάδα η γαλλική πολυεθνική Michelin

Από τον Ιανουάριο, η Ελλάδα θα είναι μέρος μιας νέας εμπορικής περιοχής που δημιουργήθηκε, το διοικητικό κέντρο της οποίας θα βρίσκεται στο Βουκουρέστι.

 

Αποχωρεί από την Ελλάδα, από την 1η Ιανουαρίου του 2014, η θυγατρική εταιρεία της Michelin, καθώς η μητρική εταιρεία προχωρά σε αναδιάρθρωση των θυγατρικών της, σύμφωνα με δημοσίευμα του «ΕΘΝΟΥΣ».

Με επιστολή που απέστειλε ο γενικός διευθυντής των ελαστικών Michelin David Jean στους εξουσιοδοτημένους εμπόρους ενημερώνει για την επικείμενη εμπορική και διοικητική οργανωτική αλλαγή της Michelin στην κεντρική και Νότια Ευρώπη, που αφορά και στην Ελλάδα. Στην ίδια επιστολή τονίζεται ότι η συγκεκριμένη οργανωτική αλλαγή θα εξασφαλίσει τη μακρόχρονη παρουσία της Michelin στην Κεντρική και Νότια Ευρώπη όπου έχει φιλοδοξίες ανάπτυξης. Από τον Ιανουάριο του επόμενου χρόνου, η Ελλάδα θα είναι μέρος μιας νέας εμπορικής περιοχής που δημιουργήθηκε, το διοικητικό κέντρο της οποίας θα βρίσκεται στο Βουκουρέστι, στη Ρουμανία.
Η Michelin έχει εμπορική παρουσία στην Ελλάδα από το 1950 μέχρι και το 1969 ως εταιρεία εξαγωγών ελαστικών λειτουργώντας ως υποκατάστημα Αθηνών. Το 1969 ιδρύεται επίσημα η εταιρεία Michelin Ελλάδος και στη συνέχεια το 1978 έλαβε τη σημερινή της νομική μορφή ως ανώνυμη. Η εταιρεία Michelin δραστηριοποιείται στην Ελλάδα με την εμπορία ελαστικών για αυτοκίνητα, φορτηγά, μοτοσικλέτες, αγροτικά, καθώς και βιομηχανικά- χωματουργικά οχήματα. Τα ελαστικά της εταιρείας είναι διαθέσιμα μέσω δικτύου καταστημάτων ανά την Ελλάδα.
ΠΗΓΗ:ΑΜΠΕ